Wieś w leżąca w granicach sołectwa Grabno, położona po obu stronach drodze krajowej nr 21. Kulturowa nazwa wsi Zimowiska (kaszub. Zëmòwiska), wywodzi się od określenia zimowisko, czyli miejsce, w którym spędza się okres zimy. Wieś położona jest na prawym brzegu rzeki Słupi w odległości około 6 km od Ustki. Pierwsza wzmianka o wsi należącej do rycerskiego rodu Winterfeldt, pochodzi z roku 1356, gdy biskup kamieński Jan von Sachsen-Lauenburg poświęcił tu kościół. W 1458 roku książę słupski Bogusław X podzielił Zimowiska na dwie części i połowę oddał w lenno słupskim mieszczanom. Zdarzenie to, mocno odcisnęło swoje piętno na dalszej historii miejscowości i w efekcie na powojennym wydzieleniu z części Zimowisk, nowej wsi Grabno.

Murowany dwór w Zimowiskach, pochodzący z początku XIX wieku, zbudowano w stylu klasycystycznym na planie prostokąta, z cegły na kamiennym fundamencie. Posiada dwie kondygnacje i nakryty jest dachem naczółkowym.

Wyższe partie wieży są późniejsze. Nawę przebudowano w 1613 roku, z pierwotnej budowli sakralnej zachowały się dolne fragmenty murów. Zachowało się także do dzisiaj, bogate wyposażenie z z XVII wieku; barokowy ołtarz, ławy oraz empora chóru patronów. Tuż przy ołtarzu w podłodze znajduje się płyta nagrobna rodziny von Winterfeld. W kościele znajdują się także dwa XVII-wieczne epitafia rodziny von Winterfeldt; w kruchcie płyta nagrobna Damiana Winterfeldt i Zofii Krummels oraz płyta fundacyjna Damiana Winterfeldt. Wszystkie płyty pochodzą z 1614 roku.