Wytowno (kaszub. Wëtowno, niem. Weitenhagen) – wieś wykazująca cechy owalnicy, leżąca na Wybrzeżu Słowińskim na trasie Ustka – Rowy. Wytowno stanowi sołectwo w którego skład wchodzi również miejscowość Dalimierz Przewłocki. Nazwa topograficzna miejscowości pochodzi od słowa Wit, witka, witwa, będąca gatunkiem wierzby. W historii Pomorza Środkowego Wytowno wzmiankowano już w XIV wieku. W XV wieku należała do rodziny von Schwave, następnie do połowy XVIII wieku pozostawała w rękach rodu von Rhamel. Od roku 1786, aż do ostatnich dni II wojny światowej dobra znajdowały się w posiadaniu rodu von Bandemer. Ostatnimi panami na tych włościach byli Wilhelm i Rudiger von Bandemerowie.

Jednym z cenniejszych zabytkowych obiektów w Wytownie jest XIV-wieczny kościół, obecnie pod wezwaniem Św. Franciszka z Asyżu. Świątynia posiada konstrukcję szachulcową, jedynie wieża i przybudówki są murowane. Najstarszą częścią wytowskiego kościoła jest masywna wieża, datowana na połowę XIV wieku, stojąca od strony zachodniej. W połowie XVII wieku postawiono na miejscu wcześniejszej, gotyckiej prostokątna nawę o konstrukcji ryglowej. Pod koniec XVII wieku wykonano ołtarz z obrazem „Zmartwychwstanie” oraz witraż przedstawiający Mojżesza. W wieku XVIII wykonano ambonę i epitafium z nazwiskami czterech wytowskich pastorów. Z roku 1876 pochodzi model statku. Obiekty tego typu, często umieszczano jako wotum w kościołach na wybrzeżu. W 1880 roku wieżę kościelną przykryto nowym dachem oraz powiększono kościół przez dobudowę dwóch przybudówek w stylu neogotyckim; kruchty i zakrystii. Z tego czasu pochodzi też chrzcielnica oraz empory. Wokół kościoła przez wieki był cmentarz.

Obok kościoła, w Wytownie zachował się późnobarokowy dwór zbudowany w połowie XVIII wieku otoczony zespołem parkowym z fosą. Obiekt został wymurowany z cegły, pokryty dachem naczółkowym. Zasadnicza część dworu zbudowana została na planie prostokąta. Z zabytkowego wyposażenia zachował się jedynie kominek i malowany herb rodu Puttkamerów.