Kościół zbudowano w stylu gotyckim pod koniec XIV lub na początku XV wieku. W roku 1552 obwód kościelny połączono z obwodem Bruskowa Wielkiego, zaś w 1586 kościół w Swołowie stał się obiektem filialnym parafii w Pieszczu. Hełm średniowiecznej wieży wieńczy metalowa chorągiewka wiatrowa z datą 1618 rok. W wieży wiszą dwa dzwony pochodzące ze znanych, pomorskich warsztatów: z 1764 r. - J. Meyera z Kołobrzegu oraz 1788 r. - J. M. Meyera ze Szczecinka. Pomiędzy 1867÷1893 r. kościół rozbudowano. Rozebrano wówczas gotycką ścianę szczytową i ryglowe przybudówki przy ścianie południowej.

Nawę przedłużono w kierunku wschodnim o około 3,2 m i poszerzono w kierunku południowym. Postawiono nową ścinę szczytową z absydą w stylu neogotyckim. W powiększonej części nawy zbudowano empory wsparte na słupach stojących w miejscu dawnej ściany. Zmieniono kształt dachu oraz okien wprowadzając okna ostrołukowe. Ścianę kościoła pokryto tynkiem. Wokół kościoła, otoczonego koliście murem z kamieni, przez wieki znajdował się wiejski cmentarz.

Murowany (w 1879 roku), niewielki (4,75 x 5,70 m) parterowy budynek służył pierwotnie - potrzebom wiejskiej straży pożarnej. W księdze budowlanej założonej w 1910 roku zapisano "Spritzenhaus" - własność wiejska. W I połowie XIX wieku w tym samym miejscu była wiejska droga, a za nią po północnej stronie ciągnął się wąski, długi na 100 metrów staw - drugi we wsi. W budynku pierwotnie przechowywano sprzęt gaśniczy, haki, motopompę, drabiny, siekierki. Obecnie budynek wykorzystywany jest na garaż.

Opis kościoła i starej remizy strażackiej na niniejszej stronie, został zaczerpnięty z publikacji wydanej z funduszu Unii Europejskiej i byłego Urzędu Wojewódzkiego w Słupsku.