W zagrodzie były cztery budynki: dom, stodoła, budynek bramny oraz stajnia na konia i bydło, która zamykała zagrodę od strony wschodniej. Po niej zachował się obrys kamiennego fundamentu. Budynek bramny z przejazdem postawiono na początku XX wieku. W 1923 roku zagrodę kupił gospodarz Albrecht I. W 1928 roku pobudowano obecny murowany dom, bowiem poprzedni się spalił. Niewielka zagroda z budynkami od 1824 do 1928 roku, jest przykładem gospodarstwa, którego właściciele zajmowali się rzemiosłem. Budynki prezentują przemiany wiejskiej architektury w przeciągu jednego wieku.

Forma zagrody z brukowanym prostokątnym podwórzem jest podobna, jak w chłopskich gospodarstwach, tyle że mniejsza. Od drogi stoi budynek bramny, przez który dawniej był wjazd. Zbudowano go w połowie XIX wieku. Po wschodniej stronie w pierwszej połowie XIX wieku postawiono jedno klepiskową stodołę. Później w północnej części usunięto w parterze ryglową konstrukcję i wprowadzono murowane ściany. Na lekkim wzniesieniu w połowie XIX wieku postawiono ryglowy parterowy dom, w miejscu, gdzie wcześniej też stał dom. Dom ma symetryczny plan. Każde z dwóch mieszkań składało się z izby, alkierza i komory. Później, pod koniec XIX wieku do domu dobudowano trzeci segment.

Wielkość i forma domu jest podobna do budowanych dla robotników rolnych. Na glinianym wypełnieniu ścian poddasza wyryto palcem "1864" - może być to rok budowy. Centralne miejsce zajmuje szeroki komin o kopulastej formie wykonany z niewypalanej cegły. Równolegle do drogi stoi wykonany z rozbiórkowego materiału budynek gospodarczy. W swej historii był wielokrotnie przebudowywany. Na podwórzu zachowała się kopana studnia z połowy XIX wieku z cembrowiną z dużych głazów narzutowych.