Rezerwat Grodziska Borzytuchom, to rezerwat częściowy, leśny o powierzchni 27,02 ha. Jest on położony w strefie moreny czołowej o bardzo zróżnicowanej rzeźbie terenu, różnice poziomów wahają się 110÷160 m npm. Występuje tu zbiór fitocenoz: leśnych, wodnych i torfowych. Wierzchołek "Diabelskie Góry" porastają buki w formie młodników (stanowiąc około 90 % drzewostanu), przeplatanych pojedynczymi dwustuletnimi okazami, o obwodzie około 300 cm. Rosną tutaj także, stuletnie świerki, potężne, stu sześćdziesięcioletnie dęby oraz jodły. W runie spotyka się szereg roślin chronionych, m.in.: konwalię majową, marzankę wonną, szczawik zajęczy i widłaka jałowcowatego.

Na naszą szczególną uwagę - zasługuje niewielkie, śródleśne, zarastające, lobeliowe jezioro (Jeziorko Diabelskie), wokół którego wykształciło się torfowisko przejściowe. Jest ono utworzone głównie przez zbiorowiska turzyc i mchy torfowce. Zagadkę stanowi sztucznie wymodelowany szczyt wzniesienia, którego przeznaczenia nie udało się do tej pory ustalić. Przeprowadzone w ostatnich latach badania archeologiczne, nie potwierdziły pierwotnych przypuszczeń, dotyczących usytuowania w tym miejscu średniowiecznego grodziska, od którego także pochodzi nazwa rezerwatu.