Po odcumowaniu od przystani ośrodka wczasowego, wpływamy do kanału doprowadzającego wodę na turbiny hydrozespołu. Płynąc do jego końca, dobijamy do lewego brzegu. Kajaki należy przenieść pod widocznym na zdjęciu betonowym mostem pod drogą. Wodujemy je w zatoczce z lewej strony dolnej wody elektrowni na 57,2 km. Minęliśmy właśnie ostatni z zbiorników zaporowych oraz ostatnią z elektrowni wodnych, znajdujących się na Słupi. Wkrótce po minięciu ujścia starego koryta rzeki wpływamy do szerokiej doliny porośniętej trzciną na obu brzegach. Po jej minięciu pojawiają się podmokłe, bagienne łąki a krajobraz szlaku staje się bardziej monotonny. Wkrótce rzeka zwęża się, nurt staje się szybszy a las przybliża się do obu jej brzegów. Za dużym, betonowym mostem tworzy się bystrze. Tuż za nim, mijamy z lewej strony na rozległej łące stanicę kajakową w Leśnym Dworze.

Ostatnia z utworzonych przez dyrekcję Parku przystani kajakowych znajduje się na 53,4 km rzeki. Choć wysoki brzeg utrudnia wyciąganie kajaków, to warto zatrzymać się tu trochę dłużej. Pole biwakowe wyposażone jest w wiaty. Na prawym brzegu znajduje się zabytkowy budynek nadleśnictwa. W celu uzupełnienia prowiantu przed dalszym spływem, możemy udać się do pobliskiej Dębnicy Kaszubskiej, mamy około dwóch kilometrów drogi w jedną stronę. W bliskim sąsiedztwie znajduje się także 12 kilometrowa ścieżka przyrodnicza Krzynia ÷ Łysomice, która jest znana z najpiękniejszych widoków na lasy Parku. Jednym z pomników przyrody na ścieżce, jest najstarsza sosna na słupskiej ziemi, o nazwie Księżna Anna. Wysokość drzewa wynosi 33 metry, zaś obwód 3,80 m.

Dalsza drogę szlaku kajakowego uprzykrzają leżące w korycie rzeki drzewa. Po przepłynięciu kolejnych trzech kilometrów, na 50,1 km po prawej stronie rzeki pojawia się Skotawa, największy z dopływów zasilających wody Słupi. Akwen ten jest dostępny dla kajakarzy, ale dosyć uciążliwy w penetracji. Koryto zalegają leżące drzewa, przegradzają ośrodki hodowli ryb, a w odległości 1,2 km od ujścia - znajduje się elektrownia wodna w Skarszowie Dolnym. Dalej Słupia stopniowo pogłębia się i rozszerza. Po lewej stronie mijamy dwa kolejne dopływy - Kamienną i Żelkową Wodę. Obydwa są ważnym, naturalnym tarliskiem troci wędrownej i łososia, które docierają tu z morza. Po kolejnym 48,0 kilometrze, przepływamy pod mostem na trasie Lubuń - Żelkówko. Za mostem trasa staje się coraz trudniejsza. Trzeba przedzierać się przez porastające koryto łozy wierzby szarej. Na tym odcinku rzeki, obydwa jej brzegi są gęsto porośnięte trzcinami.

Kolejny most na trasie Lubuń - Kwakowo zagradza nam drogę na 44,6 km. Po następnych 2 kilometrach wiosłowania, do lewego brzegu Słupi odprowadza swoje wody ciek Kwacza. Przy wysokiej skarpie lewego brzegu leży stary park podworski w Łosinie, gdzie obok pięknych pomnikowych drzew zachował się grobowiec Maximiliana von Zitzewitza - zmarłego w 1937 roku ostatniego właściciela tych dóbr. Granicą Parku Krajobrazowego Doliny Słupi jest most znajdujący się na trasie Łosino - Krępa. Kilkaset metrów za mostem po prawej stronie rzeki na 39,0 km do Słupi uchodzi Glaźna, będąca ważnym tarliskiem wspomnianych powyżej ryb łososiowatych. Widoczne z dali zabudowania to duża wieś gminna - Kobylnica, przez którą płynie niewielki strumień zasilający lewobrzeżnie wody rzeki.

Na tym odcinku, po obu stronach rzeki rozciągają się łąki, po prawej widzimy w oddali las. Na 34,0 km przepływamy pod stalowym mostem, który pierwotnie przeznaczony był dla czołgów. Stąd też, Słupszczanie po dziś dzień nazywają go Mostem Czołgowym. Jest to także znak, że rzeka osiągnęła granice miasta Słupska. Po jednym kilometrze następuje rozwidlenie Słupi. W lewo kieruje się odnoga Kanału Młyńskiego, która za Młynem Książęcym łączy się ponownie z rzeką. Przed rozwidleniem mijamy kanał prowadzący do basenu SOSiR'u. Na terenach wypoczynkowych Słupskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji istnieje możliwość rozbicia namiotów lub odpoczynku przed dalszą drogą. Warto także zwrócić uwagę na ciekawą budowlę wodną. Wokół lewego brzegu śluzy zbudowano przepławkę, umożliwiającą rybom łososiowatym wędrówkę na tarło w górę rzeki [fotografia obok].