Jak w Polsce spłynąć górską rzeką do Morza Bałtyckiego? Trzeba wybrać się na spływ kajakowy rzeką Słupią. Ten ciekawy szlak kajakowy ma wielki atut; jego 38 kilometrowy odcinek między Sulęczynem a Gałąźnią Małą - figuruje w regulaminie GOK - PTTK w wykazie górskich szlaków kajakowych. Słupia wypływa na wysokości około 178 m n.p.m. z torfowisk koło Sierakowskiej Huty, a kończy swój bieg w Ustce, gdzie w porcie uchodzi do Morza Bałtyckiego. Kolejnym magnesem, który przyciągnąć może amatorów zabytków techniki, jest unikalny szlak elektrowni wodnych dorzecza Słupi. W jego skład wchodzi pięć elektrowni wodnych z lat 1896÷1926 oraz związana z nimi infrastruktura techniczna: zbiorniki przyzaporowe, kanały i budowle piętrzące. Choć powoduje to konieczność przenoszenia kajaków na pewnych odcinkach rzeki, to niedogodności te z nawiązką wynagradza jednak możliwość oglądania wyjątkowego w Europie, zabytkowego systemu energetycznego rzeki.

Słupia w swoim górnym biegu przepływa przez liczne jeziora a trasa spływu jest trudna i uciążliwa. Zwłaszcza na odcinku od jeziora Węgorzyno. W Sulęczynie czeka najeżone kamieniami bystrze, zaś poniżej, rozciąga się słynna "rynna sulęczyńska". Do pokonania jest też kilka naturalnych progów. Na krótkich odcinkach rzeka ma charakter przełomowy. Dlatego też, mniej doświadczeni kajakarze powinni darować sobie pierwsze dwa etapy opisane w niniejszym przewodniku i przygodę ze Słupią rozpocząć w Soszycy, poniżej stopnia elektrowni wodnej Struga. Na odcinkach w obrębie Pojezierza Bytomskiego oraz Wysoczyzny Polanowskiej, pomiędzy Jeziorami Żukowskim a Jeziorem Głębokim - Słupia jest dziką, śródleśną rzeką.

Znaczna część trasy spływu wiedzie przez objęte ochroną tereny leśne Parku Krajobrazowego Doliny Słupi. Park obejmuje obszar środkowego biegu rzeki i jej zlewni - od Soszycy aż do drogi łączącej Krępę z Łosinem. Płynąc tą dynamiczna i zmienna krajobrazowo rzeką, należy pamiętać, że w Parku biwakować można jedynie w przygotowanych dla kajakarzy przystaniach. Dyrekcja Parku usilnie prosi również, aby w czerwcu i początkach lipca ograniczać liczbę spływów z uwagi na okres lęgowy rzadkich gatunków ptaków. Ze względu na różnorodność i bogactwo awifauny obszar Parku uznany został za jedną z 118 ostoi ptaków w Polsce. Do ciekawych odcinków szlaku, zaliczyć należy etap z długimi i krętymi jeziorami zaporowymi oraz Równinę Słupską, gdzie rzeka podcina zachodnie krańce Wysoczyzny Damnickiej. Poniżej Słupska zaś, pojawia się pasmo wzniesień zwane Włynkowskimi Górami.