Przepływowa elektrownia wodna w Skarszowie Dolnym, znajduje się na rzece Skotawie, która jest prawobrzeżnym, największym [50,1 km] dopływem zasilającym wody Słupi. Stopień elektrowni zlokalizowano na 1,2 kilometrze rzeki. Powstał w latach 70-tych XIX wieku. Do elektrowni dojeżdżamy jadąc od Słupska drogą wojewódzką nr 210, skręcając następnie z tej drogi w prawo, jadąc przez Skarszów Górny. Jadąc zaś w przeciwnym kierunku (od Czarnej Dąbrówki lub Bytowa) w Dębnicy Kaszubskiej na miejskim skrzyżowaniu skręcamy w lewo (kierunek na posterunek policji), później zaś, czeka nas około 4 km jazdy wśród pól i lasów, polną drogą utwardzoną otoczakami.

Dzisiejsza elektrownia wodna, położona w urokliwym zakątku Skotawy, najpierw przez lata wykorzystywana była jako siłownia wodna napędzająca maszyny i urządzenia techniczne. Początkowo służyła fabryce wyrobów żelaznych - od 1850 roku, następnie od 1872 r., po wybudowaniu stopnia wodnego, była źródłem napędu papierni. Kiedy w 1894 roku pożar zniszczył fabrykę, na blisko trzydzieści lat obiekt popadł w zapomnienie. Dopiero w 1922 roku na fundamentach byłej fabryki zdecydowano się wybudować elektrownię wodną o mocy 180 kW. Na fotografii obok - estakada wlotowa na turbiny.

Obiekt modernizowano w latach 1942÷43, a po II wojnie światowej, w 1955 r. zbudowano nowy jaz betonowy. Częścią obiektu jest trójprzęsłowy jaz regulacyjny o długości 6,30 m, ponadto kanał derywacyjny o długości 1,21 km oraz 40-metrowa betonowa estakada wlotowa na turbiny. Turbiny o osi poziomej pracują na wspólnym wale. Przed wlotem do komór turbinowych zainstalowane metalowe kraty, chroniące przed napływem zanieczyszczeń; głównie gałęzi i liści. W lewej ścianie koryta wykonano przelew boczny, (widoczny na górnym zdjęciu), z betonową kaskadą odprowadzającą na wodę dolną.