Elektrownia wodna w Krzyni stanowi najniższy stopień wodny kaskady rzeki Słupi. Dojazd do elektrowni nie stanowi żadnego problemu. Po minięciu Dębnicy Kaszubskiej, jadąc drogą wojewódzką nr 210 w kierunku Unichowa, na wysokości dawnego pasa startowego, skręcamy na oznakowanej krzyżówce w prawo w asfaltową drogę, która zaprowadzi Nas nad ulubione miejsce wypoczynku mieszkańców Słupska. Elektrownia położona jest na 51 kilometrze rzeki Słupi, wraz z kompleksem turystycznym, znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie morenowych wzgórz i podmokłych lasów, jest częstym celem odwiedzin i wędrówek.

Kompleks hydroenergetyczny wybudowany został w latach 1925÷26, po wykonaniu zapory ziemnej o wysokości około 8 m. Poprzez spiętrzenie rzeki za pomocą zapory, powstał zbiornik retencyjny o powierzchni 78 ha i pojemności około 1,38 mln. m³. Cofka zbiornika sięga dolnego stanowiska elektrowni w Strzegominie. Elektrownia pracuje w systemie dobowego wyrównania, zachowując stały przepływ w korycie Słupi poniżej stopnia, wynoszący 3,4 m³/s. Zachowanie nienaruszalnego przepływu jest konieczne, gdyż jak wspomniałem na początku, elektrownia stanowi ostatnią budowlę hydroenergetyczną przed Słupskiem. Istniejąca w centrum miasta mała elektrownia wodna, piętrzy wodę do wysokości 1,5 m, a zasięg cofki nigdy nie wykracza poza granice miasta.

Moc elektrowni wynosi 860 kW, zaś wyposażenie technologiczne to dwie identyczne turbiny Francisa o mocy 430 kW każda. W skład obiektu, poza budynkiem siłowni wchodzi wspomniana zapora ziemna o długości 220 m, kanał doprowadzający o długości 150 m oraz jaz upustowy. W korpusie zapory ziemnej usadowiono budowlę upustową ze stałym progiem, trzema przęsłami zamykanymi zasuwami - wraz z spustem dennym, zlokalizowanym w środkowym przęśle. Budowla upustowa wyposażona jest dodatkowo w samoczynny upust lewarowy, uruchamiany przy przekroczeniu, maksymalnego dopuszczalnego piętrzenia wody w zbiorniku retencyjnym. Na fotografii panorama zbiornika przyzaporowego.