Słupsk pod koniec XIX wieku nękały groźne epidemie chorób zakaźnych. W roku 1886 epidemia cholery, w 1872 ospy, w 1899 odry. Coraz większym problemem była gruźlica, w roku 1900 zmarło na nią 68 osób, tj. 0,25% populacji. Słupska służba zdrowia dysponowała lazaretem (1844) przy dzisiejszej ulicy Kilińskiego. W latach następnych został zbudowany mały szpital miejski (ul. Kopernika), był on dwukrotnie rozbudowywany; w 1883 i 1904 roku. Miasto dysponowało także, dwoma placówkami lecznictwa zamkniętego; do roku (budowa ratusza) 1897 św. Ducha i św. Jerzego - razem 70 łóżek szpitalnych.

Najszybciej rozrastało się przedmieście przed Nową Bramą, wzdłuż drogi do Sławna, od roku 1850 nowe budownictwo objęło prawobrzeżny obszar Słupi. W 1854 rozebrano Bramę Kowalską, natomiast Brama Holstenów uległa rozbiórce w 1867 roku. Przestrzenny rozwój urbanistyczny przypadł na lata 1868÷1874, zbudowano w tym czasie około 100 budynków mieszkalnych. Zaś w następnych dziesięciu latach ponad 250. Z inicjatywy miejskich urzędników powstało przedsiębiorstwo budowy kolonii robotniczych mieszkań w kierunku drogi na Sławno. W następnym roku utworzono spółdzielnię mieszkaniową.

Wzdłuż głównych ulic miasta budowano reprezentacyjne kamienice; Wojska Polskiego i Anny Łajming. W 1867 roku oddano do użytku budynki sądu okręgowego i ziemskiego, w roku 1876 filię Banku Rzeszy przy zbiegu ulic Partyzantów i Armii Krajowej. Od 1898 roku budowany był ratusz. W 1911 roku, w narożniku placu ratuszowego stanął Bank Słupski. Budownictwo sakralne reprezentował ewangelicki kościół św. Piotra (1860), katolicki św. Ottona (1873) i synagoga wybudowana w roku 1902 roku przy dzisiejszej ulicy Niedziałkowskiego. Podjęto także, niezbędne inwestycje z zakresu gospodarki komunalnej.

Oddano do eksploatacji w 1862 roku gazownię, sieć wodociągową (stację pomp) w 1898 roku wraz z kanalizacją sanitarną, zaś w grudniu 1900 roku miejską elektrownię o napędzie parowym. W 1910 roku Słupsk zużył 1 milion kWh (większość z elektrowni wodnej w Zgojewie), gazowe oświetlenie miejskie (722 latarnie) zastępowano powoli elektrycznym. Nowy zakład energetyczny został wybudowany w 1912 roku, w roku 1917÷1918 dał on 4,4 miliona kWh. Miasto otrzymało komunikację tramwajową, przewożąc w 1913 roku już 690 tys. ludzi.